Γεωγραφικό & Ιστορικό Περίγραμμα Σαμοθράκης
Η Σαμοθράκη βρίσκεται στο βορειοανατολικό Αιγαίο, απέναντι από τις ακτές της Θράκης, σε απόσταση 29 ναυτικών μιλίων από την Αλεξανδρούπολη. Η έκτασή της ανέρχεται σε 178 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει μήκος ακτών 58 χιλιόμετρα.
Το έδαφός της είναι ορεινό, με ψηλότερο βουνό της τον Σάο (1.664 μέτρα) και ψηλότερη κορυφή το Φεγγάρι (1.448 μέτρα) και πλούσια δάση.
Διοικητικά, η Σαμοθράκη αποτελεί επαρχία του νομού Έβρου.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Η Σαμοθράκη είχε κατοικηθεί από την ύστερη εποχή του χαλκού και πρώτοι κάτοικοί της ήταν οι Κάρες και αργότερα οι Θράκες. Ονομαζόταν Σάος, Σαόνησος, Λευκανία, Δαρδανία και Μελίτη.
Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως «ιερό νησί», καθώς τελούνταν τα Καβείρια μυστήρια που ήταν εφάμιλλα με τα Ελευσίνια Μυστήρια.
Το βόρειο τμήμα του νησιού, και συγκεκριμένα ο χώρος της σημερινής Παλαιάπολης, αποτέλεσε το κέντρο του αρχαίου κόσμου και της μυστηριακής θρησκείας της Σαμοθράκης.
Κατακτήθηκε από τους Πέρσες, ενώ αργότερα έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας και μετά από τον Πελοποννησιακό πόλεμο κατακτήθηκε από τους Σπαρτιάτες. Στη συνέχεια υποτάχθηκε στους Μακεδόνες και τους Ρωμαίους. Οι Ρωμαίοι την κήρυξαν ανεξάρτητη ως ιερή χώρα, εξαιτίας των Καβειρίων μυστηρίων.
Στο μεσαίωνα και στη βυζαντινή περίοδο το νησί βρισκόταν σε παρακμή και παράλληλα είχε γίνει και στόχος πειρατικών επιδρομών. Μετά το 1430 πέρασε στην κυριαρχία των Γενοβέζων που το οχύρωσαν.
Το 1457 πέρασε στα χέρια των Τούρκων.
Το 1821 έγινε ολοκληρωτική καταστροφή του νησιού από τους Τούρκους και σφαγή του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού, όταν οι κάτοικοι εξεγέρθηκαν για να απαλλαγούν από τους κατακτητές. Απελευθερώθηκε και ενώθηκε με την Ελλάδα στις 19 Οκτωβρίου 1912.
0 Comment » 
