Γεωγραφικό & Ιστορικό Περίγραμμα Μυκόνου
Η Μύκονος βρίσκεται 94 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά του Πειραιά και γειτονεύει με τη Δήλο, τη Ρήνεια, την Τήνο και τη Νάξο.
Το έδαφός της είναι βραχώδες. Οι ακτές της σχηματίζουν πολλούς όρμους και απάνεμους κολπίσκους με πλούσια αμμουδιά. Γύρω της βρίσκονται μικρές ακατοίκητες και βραχώδεις νησίδες όπως το Μαρμαρονήσι, το Τραγονήσι και τα Πρασονήσια.
Η Μύκονος είναι σταθερά, εδώ και πολλά χρόνια, ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς. Παρά τη μεγάλη τουριστική ανάπτυξη, διατηρεί την κυκλαδίτικη αρχοντιά και φυσιογνωμία της. Το όνομά της είναι γνωστό σε κάθε γωνιά της γης και έρχεται πρώτη στις προτιμήσεις των ταξιδιωτών, χάρη στη μοναδική κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική της, στο ωραίο και υγιενό κλίμα της, στους αρχαιολογικούς χώρους, στα μουσεία, στην κοσμοπολίτικη ζωή, στις μαγευτικές αμμουδιές της με τις πεντακάθαρες θάλασσες και στην ξέφρενη νυχτερινή ζωή.
Έχει έκταση 86 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα που βρίσκεται στη δυτική πλευρά.
Ο μύθος υποστηρίζει ότι το νησί οφείλει το όνομά του στον Μύκονο, γιό του ημίθεου Ανίου του Καρυστού.
Στο κάστρο της Χώρας έχουν εντοπιστεί ίχνη Κυκλαδικού πολιτισμού, ενώ στη θέση Ληνό σώζονται απομεινάρια τείχους και ερείπια δύο πύργων κλασικής εποχής.
Πρώτοι κάτοικοι του νησιού θεωρούνται οι Κάρες. Αργότερα όμως ήλθαν οι Αιγύπτιοι, οι Φοίνικες, οι Κρήτες και τέλος, γύρω στα 1000π.Χ. οι Ίωνες.
Μετά το τέλος των Περσικών πολέμων, η Μύκονος γίνεται μέλος της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας και επηρεάζεται έντονα από τη γειτονική της Δήλο, της οποίας τη μοίρα ακολουθεί μέχρι την καταστροφή της από το Μιθριδάτη.
Κατά τη Βυζαντινή εποχή, η Μύκονος αποτέλεσε τμήμα του νομού Αχαΐας και αργότερα υπάγεται στο «θέμα των νήσων».
Κατά την Ενετοκρατία, η Μύκονος και η Τήνος παραδόθηκαν στους αδελφούς Γκίζι.
Το 1537, η Μύκονος μαζί με τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου, λεηλατήθηκε από τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα.
Το 1615, ιδρύθηκε το «κοινό των Μυκονίων» και το νησί απέκτησε το προνόμιο της αυτοδιοίκησης.
Κατά την Οθωμανική περίοδο, υπάγεται στη δικαιοδοσία του Καπουδάν Πασά και αυτοδιοικείται από Τούρκους και Ενετούς.
Στα 1718, οι Ενετοί αποχώρησαν οριστικά από το νησί με την παράδοση της Τήνου στους Οθωμανούς .
Οι Μυκονιάτες, άριστοι ναυτικοί, επιδόθηκαν με επιτυχία στη ναυτιλία και στο εμπόριο, ενώ συμμετείχαν ενεργά στην εξέγερση των νησιών (Ορλωφικά), στα 1770 – 74.
Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, συμμετείχαν ενεργά στον απελευθερωτικό αγώνα οδηγούμενοι από τη μεγάλη ηρωίδα Μαντώ Μαυρογένους.
Όταν το 1822, οι Τούρκοι αποβιβάστηκαν στο νησί, οι κάτοικοι με αρχηγό την Μαντώ Μαυρογένους, τους απέκρουσαν. Το 1830, η Μύκονος και τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων, ενσωματώθηκαν στο νεοσύστατο, ελεύθερο Ελληνικό κράτος.
0 Comment » 
