Greek Islands Portal

Η Ρόδος είναι το μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων και το τέταρτο της Ελλάδας σε μέγεθος,  με έκταση 1.398 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μήκος ακτών 220 χιλιόμετρα.
Το δυτικό της τμήμα είναι ημιορεινό με ψηλότερες κορυφές τον Αττάβυρο (1.215 μέτρα) και τον Ακρομύτη (825 μέτρα). Έχει άφθονα νερά, πλούσια βλάστηση και ήπιο κλίμα.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ρόδος πρωτοκατοικήθηκε τη νεολιθική εποχή. Οφείλει το όνομά της στη μυθολογική νύμφη Ρόδο ή Ρόδη, κόρη του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης.
Ως πρώτοι κάτοικοι του νησιού αναφέρονται οι Κάρες. Ακολούθησαν οι Φοίνικες και οι Μινωίτες, που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Ιαλυσού γύρω στο 1.500 π.Χ. και συνέβαλαν πολύ στην οικονομική ακμή.
Το 1.100 π.Χ. έφθασαν οι Δωριείς, κυριάρχησαν στο νησί και ίδρυσαν τις τρεις μεγάλες πόλεις : Ιαλυσό, Λίνδο και Κάμειρο.
Σταθμός για την ιστορία του νησιού υπήρξε η συνένωση αυτών των τριών κυρίαρχων Δωρικών πόλεων και η ίδρυση της πόλης της Ρόδου στη βορειοανατολική γωνία του νησιού (408 π.Χ.)
Η κυριαρχία της επεκτάθηκε, έκοψε δικό της νόμισμα, απέκτησε σημαντική στρατιωτική δύναμη, ισχυρό στόλο και γνώρισε μεγάλη ακμή στις τέχνες και τα γράμματα.

Μεταξύ 304 έως 293 π.Χ. χτίστηκε ο περίφημος Κολοσσός της Ρόδου, από τον Λίνδιο γλύπτη Χάρη, που θεωρείται ένα από τα εφτά θαύματα του κόσμου. Η κατασκευή του Κολοσσού διάρκεσε 12 χρόνια.

Μετά τον 3ο π.Χ. αιώνα, άρχισε η περίοδος της παρακμής.
Το 57 π.Χ. την επισκέφθηκε ο Απόστολος Παύλος, ο οποίος δίδαξε το λόγο του Θεού και βάπτισε τους πρώτους χριστιανούς της Ρόδου.

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, το νησί έπεσε σε αφάνεια, ενώ στους αιώνες που ακολούθησαν πέρασε διαδοχικά στα χέρια των Σταυροφόρων, των Γενοβέζων, των Ιπποτών του Τάγματος του Αγίου Ιωάννου για να καταλήξει τελικά στην κυριαρχία των Τούρκων.
Κατά την εποχή της κυριαρχίας των Ιωαννιτών, γνώρισε μεγάλη άνθηση (1309 – 1522).
Στα χρόνια της ιπποτοκρατίας η Ρόδος αποτέλεσε ισχυρό εμπορικό κέντρο λόγω της σημασίας της Μεσογείου στο εμπόριο της εποχής και της γεωγραφικής θέσης του νησιού. Τότε χτίστηκε η Μεσαιωνική πόλη, που παραμένει ζωντανή ως τις μέρες μας και όλα τα σημαντικά κάστρα, καθώς και πολλά μοναστήρια και εκκλησίες. Ο στόλος των Ιωαννιτών έλεγχε τη ναυσιπλοία στην Ανατολική Μεσόγειο και αποτελούσε συνεχή απειλή για τον Τουρκικό στόλο.

Το 1480, η μεγάλη πολιορκία της Ρόδου από τους Τούρκους αποκρούστηκε από τους Ιππότες και τους Ροδίτες. Η επόμενη όμως πολιορκία το 1522 δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα, καθώς το Τάγμα αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει με το Σουλτάνο Σουλεϊμάν και να εγκαταλείψει το νησί. Μετά από έξι μήνες πολιορκίας, στη Ρόδο κυριάρχησαν οι Οθωμανοί Τούρκοι που η κατοχή τους είχε διάρκεια επί 4 αιώνες.
Η Ρόδος ως έδρα Τουρκικών στρατευμάτων είχε αποκοπεί από την υπόλοιπη Ελλάδα και δεν ήταν δυνατό να συμμετέχει στην επανάσταση του 1821.