Greek Islands Portal

Η Λέσβος είναι το τρίτο σε μέγεθος ελληνικό νησί μετά την Κρήτη και την Εύβοια.
Έχει έκταση 1.632 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μήκος ακτών 370 χιλιόμετρα.
Βρίσκεται μεταξύ Λήμνου και Χίου, κοντά στις τουρκικές ακτές της Μικρασίας.
Το έδαφός της έχει λόφους αλλά και πολλές πεδινές εκτάσεις με ελαιόδεντρα και οπωροφόρα. Οι λόφοι καλύπτονται από πλούσια δάση.
Ανάμεσα στα χωριά Ερεσός, Σίγρι και Άντισσα υπάρχει απολιθωμένο δάσος, που θάφτηκε κάτω από τη λάβα του ηφαιστείου πριν χιλιάδες χρόνια.
Οι κόλποι της Γέρας και της Καλλονής έχουν τόσο στενή είσοδο που μοιάζουν με λιμνοθάλασσες και είναι πλούσιο ψαρότοποι.

Διοικητικά, η Λέσβος αποτελεί μαζί με τη Λήμνο και τον Άγιο Ευστράτιο το νομό Λέσβου με πρωτεύουσα τη Μυτιλήνη. Είναι χτισμένη στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού και πρόκειται για  μιά σύγχρονη πόλη και αποτελεί το διοικητικό, εμπορικό και πενυματικό κέντρο του νησιού. Η Λέσβος θεωρείται πατρίδα του ούζου λόγω της εκτεταμένης ενασχόλησης των κατοίκων με την ποτοποΐα.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Λέσβος είχε κατοικηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους. Απέκτησε σημαντική ναυτική δύναμη και γνώρισε μεγάλη ακμή στα γράμματα και στις τέχνες κατά τον 7ο και 6ο π.Χ. αιώνα.
Είναι πατρίδα σπουδαίων ποιητών, μουσικών, φιλοσόφων και ιστορικών της αρχαιότητας όπως : Θεόφραστος, Τέρπανδρος, Σαπφώ, Αλκαίος, Αρίων, Ξενοφάνης, Ελλάνικος, Πιττακός και άλλοι πολλοί.
Ήταν επίσης η γενέτειρα του μεγάλου ζωγράφου Ιακωβίδη και του νομπελίστα Οδυσσέα Ελύτη.

Ο πρώτος ηγεμόνας της Λέσβου θεωρείται ο Μάκαρ, ο οποίος έδοσε το όνομα του γαμπρού του Λέσβου στο νησί. Τότε, δημιουργήθηκαν και οι πρώτες πέντε πόλεις του νησιου που οφείλουν τα ονόματα τους στις κόρες του Μάκαρα: Μυτιλήνη, Ίσσα, Άντισσα, Μήθυμνα, Αρίσβη και Ερεσός (όνομα του γιου του Μάκαρα).
Ευρήματα αποδεικνύουν ότι το νησί είχε αναπτύξει αξιόλογο πολιτισμό κατά τη νεολιθική και εποχή του ορειχάλκου περίοδο, καθώς και ότι ο πολιτισμός ήταν αισθητά επηρεασμένος από την Τροία.

Στον Πελοποννησιακό πόλεμο , η Λέσβος υπήρξε το «μήλο της έριδος» μεταξύ Αθηναίων και Σπαρτιατών και πότε ανήκε στους μεν και πότε στους δε.
Αργότερα, οι Λέσβιοι συμμάχησαν με τον Μέγα Αλέξανδρο και το 88 π.Χ. γνώρισαν την υποταγή από τους Ρωμαίους.

Στους Βυζαντινούς χρόνους, το νησί είχε γνωρίσε μεγάλη ευημερία.
Μετά όμως την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, το 1204, ήλθε στην κυριαρχία του Βαλδουίνου Α΄. Απελευθερώθηκε για μερικά χρόνια και στη συνέχεια, έπεσε στα χέρια των Γενουατών για 107 χρόνια.

Το 1462 καταλήφθηκε από τους Τούρκους και απελευθερώθηκε το 1912 χάρη στο ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, μετά από πολλά χρόνια αγώνων και δεινών.

Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922, χιλιάδες πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο νησί.
Το 1923, με τη Συνθήκη της Λωζάννης ενοποιήθηκε με την Ελλάδα.