Greek Islands Portal

Η Λήμνος βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Λέσβου και στα νότια της Σαμοθράκης. Είναι το όγδοο σε μέγεθος ελληνικό νησί με έκταση 476 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μήκος ακτών 259 χιλιόμετρα.

Είναι πεδινό νησί με ένα χαμηλό λόφο στα βορειοδυτικά, που ονομάζεται Σκοπιά και έχει ύψος 430 μέτρα. Έχει έντονα διαμελισμένες ακτές και δύο βαθείς κόλπους του Μούδρου και του Πουρνιά, που σχεδόν χωρίζουν το νησί στη μέση.

Διοικητικά, αποτελεί μαζί με τον Άγιο Ευστράτιο την επαρχία Λήμνου του νομού Λέσβου. Πρωτεύουσα και κύριο λιμάνι της Λήμνου είναι η Μύρινα, που πήρε το όνομα της γυναίκας του πρώτου βασιλιά του νησιού, του Θόαντα.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Απ’ ότι έδειξαν οι έρευνες, η Λήμνος είχε κατοικηθεί από τη νεολιθική εποχή. Ονομαζόταν Αιθάλεια και σπουδαιότερη πόλη της ήταν η Ηφαίστεια, που οφείλει το όνομά της στο θεό Ήφαιστο, όπου λατρευόταν.

Σύφωνα με τη μυθολογία, πρώτος βασιλιάς της Λήμνου, ήταν ο Θόας, ο οποίος είχε παντρευτεί τη Μυρίνα, την κόρη του βασιλιά της Ιωλκού. Επί της βασιλείας του, οι γυναίκες με αρχηγό την κόρη του, την Υψιπύλη, ξεσηκώθηκαν κατά των αντρών που τις παραμελούσαν. Έτσι, αφού τους μέθυσαν τους σκότωσαν όλους εκτός από τον Θόαντα. Αργότερα οι γυναίκες της Λήμνου που συνδέθηκαν και με το μύθο των αμαζόνων, ενώθηκαν με τους Αργοναύτες οι οποίοι κατά την επιστροφή τους από την Κολχίδα σταμάτησαν στο νησί. Μάλιστα η Υψιπύλη παντρεύτηκε τον Ιάσονα. Από την ένωση των γυναικών της Λήμνου με τους Αργοναύτες γεννήθηκαν οι Μινύες.

Στην εποχή του χαλκού το νησί γνώρισε μεγάλη ακμή.
Στους περσικούς πολέμους κατακτήθηκε από τους Πέρσες και στη συνέχεια, το 512 π.Χ. έγινε μέλος της Αθηναϊκής συμμαχίας, υποτάχθηκε στους Μακεδόνες και τέλος το 168 π.Χ.στους Ρωμαίους.
Κατά τη βυζαντινή εποχή είχε αποκτήσει μεγάλη στρατηγική σημασία, λόγω της θέσης της στην είσοδο των Στενών του Βοσπόρου. Το 267 μ.Χ. καταστράφηκε από τους Γότθους και πολύ αργότερα δέχθηκε τις λεηλασίες των πειρατών, τους οποίους τελικά καταδίωξε ο βυζαντινός στόλος το 924 μ.Χ.

Την εποχή της ενετοκρατίας, γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθηση.
Μετά τους Ενετούς, ακολούθησε η κατάληψη του νησιού από τους Τούρκους, το 1458. Στην Ελληνική επανάσταση οι Λημνιοί αγωνίστηκαν με 15 δικά τους πλοία.
Το νησί απελευθερώθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1912, όταν ο ναύαρχος Κουντουριώτης κατέπλευσε στο λιμάνι του Μούδρου και εξουδετέρωσε την τουρκική φρουρά.

Στους Βαλκανικούς πολέμους, η Λήμνος χρησίμευσε ως βάση του Ελληνικού ναυτικού και έγινε στις 3 Ιανουαρίου 1913 έγινε η θριαμβευτική ναυμαχία της Λήμνου. Σημαντική ήταν επίσης η προσφορά των Λημνιών στους αγώνες της Εθνικής Αντίστασης ενάντια τους Γερμανούς κατακτητές.