Γεωγραφικό & Ιστορικό Περίγραμμα Κάσου

By | Ιανουάριος 28, 2009

Η Κάσος είναι το νοτιότερο νησί της Δωδεκανήσου με έκταση 64 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συνολικό μήκος ακτών 50 χιλιόμετρα. Βρίσκεται μόλις 3 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της Καρπάθου , 27 ναυτικά μίλια βόρεια της Κρήτης, ενώ από τον Πειραιά απέχει 255 ναυτικά μίλια.
Έχει χαμηλά βουνά, μικρές κοιλάδες που διαρρέονται από χειμάρρους, απότομες ακτές και αρκετά εντυπωσιακά σπήλαια.

Η Κάσος στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με τις ονομασίες Άμφις, Άχνη και ‘Αστραβη. Τα πρώτα ίχνη ένδειξης ζωής στην Κάσο χρονολογούνται στην Ύστερη νεολιθική εποχή του Χαλκού (3η ή 4η χιλιετία π.Χ.).
Ως πρώτοι κάτοικοι του νησιού αναφέρονται οι Φοίνικες. Από τα αρχαία χρόνια η Κάσος είχε σημειώσει αξιόλογη εμπορική και ναυτική ανάπτυξη. Η ιστορία είναι συνδεδεμένη με εκείνη της γειτονικής της Καρπάθου.

Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, φαίνεται ότι είχε κατοικηθεί η περιοχή γύρω από τον σήμερινό όρμο του Εμπορειού, όπου έχουν εντοπισθεί ίχνη από δύο παλιοχριστιανικές βασιλικές.
Όπως όλα τα Δωδεκάνησα, η Κάσος γνώρισε πολλούς κατακτητές και καταστροφές. Ρωμαίοι, Βυζαντινοί και Ενετοί κυριάρχησαν κατά περιόδους στο νησί. Το 1207 το νησί κατέλαβαν οι Ενετοί της Κρήτης.

Οι νησιώτες κατά την Τουρκοκρατία είχαν δημιουργήσει ισχυρό εμπορικό στόλο , ο οποίος δόθηκε στον αγώνα στην Επανάσταση του 1821. Το Μάϊο του 1824 έγινε το ολοκαύτωμα και η Κάσος καταστράφηκε ολοσχερώς από τον ενωμένο τουρκοαιγυπτιακό στόλο και οι λιγοστοί κάτοικοι του νησιού που είχαν σωθεί, εγκατέλειψαν το νησί και επέστρεψαν πολλά χρόνια αργότερα.
Μετά το τέλος της επανάστασης, το 1830 η Κάσος παρέμενε ακόμη υπό την Τουρκική κατοχή. Το 1859, πολλοί Κασιώτες μετανάστευσαν στην Αίγυπτο, προκειμένου να εργαστούν στη διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ.

Το 1912, οι Ιταλοί κατέλαβαν την Κάσο που βρισκόταν ακόμη σε Τούρκικη κατοχή. Το 1947 , τα Δωδεκάνησα απελευθερώθηκαν και ενσωματώθηκαν στο Ελληνικό κράτος.

Αφήστε μια απάντηση