Greek Islands Portal

Η Χίος βρίσκεται κοντά στις Μικρασιατικές ακτές και συγκεκριμμένα απέναντι από τη χερσόνησο της Ερυθραίας, από την οποία χωρίζεται με τον ομώνυμο Πορθμό, νότια της Λέσβου και βόρεια της Σάμου και της Ικαρίας.

Έχει έκταση 904 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μήκος ακτών 213 χιλιόμετρα.
Το νησί μαζί με τις γειτονικές νησίδες Ψαρά, Αντίψαρα, Οινούσσες και Πασάς αποτελεί το νομό Χίου.
Μεγάλο μέρος του εδάφους της είναι ορεινό, κυρίως στο βόρειο τμήμα του όπου υψώνονται τα βουνά Πεληναίο (ύψος 1.297 μέτρα) και Όρος (1.186 μέτρα).
Το νησί έχει πλούσια βλάστηση, πευκοδάση και θάμνους στα βουνά, αμπέλια και οπωροφόρα στους κάμπους. Το κυριότερο και αποκλειστικό προϊόν που παράγει το νησί είναι η μαστίχα που καλλιεργείται από τα παλιά χρόνια στα μαστιχοχώρια, στο νότιο τμήμα του. Επίσης στη Χίο υπάρχουν μονάδες που παρασκευάζουν νοστιμότατα γλυκά κουταλιού.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, στη Χίο στάθμευσε ο μυθικός ήρωας της Αργοναυτικής εκστρατείας, Ιάσων, όταν ταξίδευε προς τη μακρινή Φρυγία.
Σχετικά με την προέλευση του ονόματος του νησιού έχουν λεχθεί πολλά. Οι παλαιότεροι μύθοι αναφέρουν ότι το όνομα «Χίος» προέρχεται από τη Χιόνη που ήταν νύμφη, κόρη του πρώτου Βασιλιά της Χίου του Οινοπίωνα.
Ο ιστορικός Ισίδωρος αναφέρει ότι το όνομα «Χίος» το έδωσαν στο νησί οι Φοίνικες και στη Συριακή γλώσσα σημαίνει μαστίχα. Το νησί όμως αναφέρεται και ως Πιτυούσα από τα πεύκα του, Μάκρις λόγω του σχήματός του και Αιθάλεια διότι ήταν ηφαιστειογενές.

Η Χίος είχε κατοικηθεί από τα αρχαία χρόνια από Πελασγούς, Κάρες και Λέλεγες και αργότερα από Ίωνες της Αττικής. Ανέπτυξε σημαντικό πολιτισμό και γνώρισε μεγάλη ακμή κατά τον 6ο π.Χ. αιώνα. Πολλοί ερευνητές πιστεύουν πως στη Χίο γεννήθηκε ο Όμηρος.

Το νησί υποτάχθηκε στους Πέρσες και απελευθερώθηκε το 479 π.Χ., οπότε έγινε μέλος της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας. Αργότερα κατακτήθηκε από τους Σπαρτιάτες, στη συνέχεια από Μακεδόνες και τέλος από τους Ρωμαίους.

Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, γνώρισε τα δεινά των πειρατικών επιδρομών.

Κατά τη φραγκοκρατία, καταλήφθηκε από τους Φράγκους και το 1344 πέρασε στην εξουσία των Γενοβέζων, οπότε γνώρισε νέα περίοδο ακμής, χάρη στο εμπόριο μαστίχας.

Το 1566 κυριεύτηκε από τους Τούρκους.
Στην Επανάσταση του 1821, οι Χιώτες έλαβαν ενεργά μέρος. Στις 30 Μαρτίου 1822, οι Τούρκοι αποβίβασαν στρατεύματα στο νησί, έσφαξαν 30.000 και αιχμαλώτισαν 40.000 κατοίκους. Πρόκειται για τη γνωστή «Σφαγή της Χίου» που προκάλεσε θύελλα αγανάκτησης στην Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και ενέπνευσε τον Βίκτωρα Ουγκώ στο ποίημά του «Ελληνόπουλα» καθώς και το γνωστό ζωγράφο Ντελακρουά σε ένα συγκλονιστικό πίνακα που βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου, στο Παρίσι.

Η Χίος απελευθερώθηκε μαζί με τα υπόλοιπα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου το Νοέμβριο του 1912.