Greek Islands Portal

Η Μήλος βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του Κυκλαδικού συμπλέγματος. Χωρίζεται από την Κίμωλο με μιά στενή θαλάσσια λωρίδα, πλάτους 1 ναυτικού μιλίου περίπου. Το έδαφός της είναι ηφαιστειογενές και λοφώδες, ενώ το υπέδαφός της κρύβει μεγάλο ορυκτό πλούτο, λόγω της ηφαιστειογενούς σύστασής του.
Έχει έκταση 151 τετραγωνικά χιλιόμετρα (είναι το πέμπτο σε έκταση νησί των Κυκλάδων) και το μήκος ακτών είναι περίπου 125 χιλιόμετρα. Ψηλότερες κορυφές του νησιού είναι ο Προφήτης Ηλίας ( ύψος 750 μέτρα ) και το Χονδρό Βουνό ( 636 μέτρα ) .

Μήλος λεγόταν ο πρώτος οικιστής του νησιού, στον οποίο οφείλει και το όνομά του.  Η οίκηση στη Μήλο, ανάγεται στα 5.000 π.Χ.
Από τα προϊστορικά χρόνια γινόταν εξόρυξη οψιανού, ενός μελανόχρωμου, σκληρού, ηφαιστειογενούς πετρώματος, υλικό το οποίο χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή όπλων και εργαλείων.
Οι προϊστορικοί κάτοικοι του νησιού, μετέφεραν με τα καράβια τους το πέτρωμα σε ολόκληρο Αιγαιακό χώρο. Έτσι ανέπτυξαν ισχυρό στόλο και σημείωσαν μεγάλη πρόοδο ως ναυτικοί και έμποροι. Γύρω στο 3.000 π.Χ. ανάγονται δείγματα οίκησης που ήρθαν στο φως με ανασκαφές της Φυλακωτής , που θεωρείται η αρχαιότερη πόλη της Μήλου.
Κατά τη μεσοκυκλαδική περίοδο ( 2.000 – 1.550 π.Χ. ), η πόλη έφθασε στο απόγειο της ακμής της. Οι Μήλιοι πήραν μέρος στη ναυμαχία της Σαλαμίνας και στη μάχη των Πλαταιών. Το 416 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου μεταξύ Αθηναίων και Σπαρτιατών , το νησί καταστράφηκε και ερημώθηκε.
Στη συνέχεια κατακτήθηκε από τους Μακεδόνες, τους Πτολεμαίους της Αιγύπτου και τους Ρωμαίους. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, η αρχαία πόλη του Κλήματος καταστράφηκε πιθανό από σεισμούς.
Οι Μήλιοι έλαβαν μέρος σε αγώνες κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, της Τουρκοκρατίας και της Γερμανικής Κατοχής.