Greek Islands Portal

Η Ίος ανήκει στις Νότιες Κυκλάδες. Βρίσκεται στα νότια της Νάξου  ενω στα ανατολικά συνορεύει με την Αμοργό, δυτικά με τη Σίκινο και στα νότια με τη Σαντορίνη. Είναι ένα μικρό ορεινό νησί, με λίγα πεδινά κομμάτια όπου υπάρχουν ελαιώνες και αμπέλια. Έχει δαντελωτές ακτές με πολλούς καλοσχηματισμένους κόλπους και απάνεμους όρμους.

Το νησί της Ίου, που έχει πολύ μεγάλη τουριστική κίνηση, εκτός από τις φυσικές ομορφιές του, είναι γνωστό για την έντονη νυχτερινή ζωή του και είναι συνώνυμο της ξέφρενης διασκέδασης.

Η πλούσια ιστορία του νησιού, ξεδιπλώνεται στους αρχαιολογικούς χώρους της.
Το αρχαίο όνομα της Ίου ήταν Φοινίκη, γιατί είχε κατοικηθεί από Φοίνικες κυρίως, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι κατοικήθηκε και από Κάρες, Πελασγούς και Αχαιούς.

Μεταξύ 1050 – 2000 π.Χ. εγκαταστάθηκαν στο νησί οι Ίωνες, από όπου πήρε και το σημερινό του όνομα.
Το νησί συνδέεται άμεσα με το θάνατο του αρχαίου ποιητή Ομήρου . Υπάρχουν έγκυρες αρχαιολογικές αποδείξεις (επιγραφές και ιστορικά κείμενα) που βεβαιώνουν ότι ο μεγάλος αυτός ποιητής πέθανε και ετάφη στην Ίο, γενέτειρα της μητέρας του Κλυμένης.
Ο τάφος του βρίσκεται στο Πλακωτό, στη βόρεια πλευρά του νησιού.

Κατά τη μάχη της Χαιρώνειας, το 338 π.Χ., η Ίος υποτάχθηκε στους Μακεδόνες, όμως το 315 π.Χ. απελευθερώθηκε. Τότε το νησί γνώρισε μεγάλη ευημερία και απόκτησε εμπορικές συναλλαγές με άλλα νησιά των Κυκλάδων.
Κατά το 2ο π.Χ. αιώνα, το νησί κατελήφθη από τους Ρωμαίους και χρησίμευε ως τόπος εξορίας.

Στα Βυζαντινά χρόνια ήταν γνωστή ως Νιός και βρισκόταν σε παρακμή .
Κατακτήθηκε από Ενετούς, οι οποίοι έχτισαν πάνω στο λόφο της Χώρας ένα ισχυρό κάστρο για να την προστατεύσουν από τις πειρατικές επιδρομές.
Το 1537, ο πειρατής Μπαρμπαρόσα κατέλαβε την Ίο. Στα επόμενα χρόνια, το νησί αντιμετώπισε πολλά δεινά από τον Τουρκικό ζυγό καθώς και από τους πειρατές.

Κατά την Ελληνική Επανάσταση η Ίος συμμετείχε ενεργά στον αγώνα. Το 1829 , ενσωματώθηκε στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος.